ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา

โดยหลักแล้วลูกจ้างที่มีรายได้อันเนื่องมาจากการทำงานจะต้องนำรายได้นั้น มาคำนวณเพื่อเสียภาษีอากรไม่ว่าผู้มีเงินได้จะจ่ายภาษีนั้นเองหรือผู้อื่น ออกแทนให้ก็ตาม

เงินได้พึงประเมิน

เงินได้พึงประเมิน มาตรา40 แห่ง ประมวลรัษฎากร เป็นเงินได้ที่ได้อันเนื่องมาจากการทำงานได้แก่

1. เงินได้เนื่องจากการจ้างแรงงานโดยตรง

• เงินเดือน ค่าจ้าง เบี้ยเลี้ยง โบนัส เบี้ยวัด บำเหน็จ บำนาญ
• เงินค่าเช่าบ้านที่ได้รับจากนายจ้าง
• เงินที่คำนวณจากมูลค่าของการได้อยู่บ้านซึ่งนายจ้างให้อยู่โดย ไม่เสียค่าเช่า
• เงินที่นายจ้างจ่ายชำระหนี้ใดๆ ซึ่งลูกจ้างมีหน้าที่ต้องชำระ
• เงิน ทรัพย์สินหรือประโยชนใดๆ บรรดาที่ได้เนื่องมาจากการจ้างแรงงานเช่นมูลค่าการได้รับประทานอาหาร เป็นต้น

2. เงินได้เนื่องจากหน้าที่หรือตำแหน่งงานที่ทำ หรือจากการรับทำงานได้

• ค่าธรรมเนียม ค่านายหน้า ค่าส่วนลด
• ค่าอุดหนุนในงานที่ทำงาน เบี้ยประชุม บำเหน็จ โบนัส
• ค่าเช่าบ้านที่ได้รับเนื่องจากหน้าที่หรือตำแหน่งงานที่ทำ หรือจากการรับงานให้
• เงินที่คำนวณได้จากมูลค่าของการได้อยู่บ้าน ซึ่งผู้จ่ายเงินได้ให้อยู่โดยไม่เสียค่าเช่า
• เงินที่ผู้จ่ายเงินได้ได้ชำระหนี้ใดๆซึ่งผู้มีเงินได้มีหน้าที่ ต้องชำระ
• เงิน ทรัพย์สิน หรือประโยชน์ใดๆบรรดาที่ได้เนื่องจากหน้าที่หรือตำแหน่งงานที่ทำ หรือจากการรับทำงานให้นั้นไม่ว่าหน้าที่หรือตำแหน่งงาน หรืองานที่รับทำให้นั้นจะเป็นการชั่วคราวหรือประจำ

แหล่งของรายได้ที่ต้องนำมาคำนวณภาษี

           แหล่งในประเทศ

          เกิดจากหน้าที่งานหรือกิจการที่ทำในประเทศไทย หรือกิจการของนายจ้างที่อยู่ในประเทศไทย(หากเกิดจาก แหล่งในประเทศไทย ไม่ว่าจะเป็นการจ่ายในหรือนอกประเทศ และผู้มีเงินได้นั้นจะอยู่ในประเทศไทย หรือไม่ก็ตาม)

           แหล่งนอกประเทศ

          เกิดจากหน้าที่งานหรือกิจการที่ทำในต่างประเทศ จะต้องเสียภาษีในกรณีต่อไปนี้

• ผู้มีเงินได้เป็น“ผู้อยู่ในประเทศไทย”ในปีภาษีนั้นในชั่วระยะเวลาหนึ่งหรือหลายระยะเวลารวมกันถึง 180 วัน
• ผู้มีเงินได้ ได้นำเงินได้นั้นเข้ามาในประเทศไทยในปีภาษีนั้นด้วย

ที่มา : http://www.one-stophr.com/